Camille Claudel, 1915
Kışın dondurucu soğuklarıyla sarmalanmış 1915 yılında, Camille Claudel, yere düşen bir taşı dikkatle alarak incelemeye başlar. Onun gözünde bu taş, sıradan bir nesneden çok daha fazlasını ifade ediyor; bir heykeltıraş olarak içsel yaratıcılığıyla onu sanat eserine dönüştürme çabası içinde kaybolmuş gibi görünmektedir. Ancak aniden, umudunu yitirmişçesine taşı bırakır ve sanata veda eder. Ailesi, onun akıl hastanesine kapatılmasının en iyi çözüm olduğuna inanmıştır. Camille’in içsel çatışmaları ve toplumda kabul görme arzusu ön plandadır. Geçmişteki başarılarının gölgesinde kendisini yalnız hisseden sanatçı, kardeşi Paul Claudel’in ziyaretini sabırsızlıkla beklerken hayallerinin uçup gittiğini hisseder. Bruno Dumont’un ustaca işlediği bu dramatik yapım, Camille'in zihnindeki karmaşayı ve çaresizliği derinlemesine keşfederek izleyenlerin kalbinde derin izler bırakıyor. Berlin Film Festivali’nde dünya prömiyerini yapan bu eser, tarihin en yetenekli kadın heykeltıraşlarından birinin unutulmaz mücadelesini gözler önüne seriyor. Sanatın peşinden koşan ruhların karanlıkta kayboluşunu anlatan güçlü bir tablo sunuyor.
