Die Blechtrommel
1920'lerin Danzig kentinde, çocukluğun masumiyeti ve yetişkinliğin acımasız gerçekleri arasında sıkışmış bir dünya bekliyor. Oskar (David Bennent), annesiyle birlikte kim olduğunu bilmediği iki babanın varlığında büyürken, hayatın karmaşasında kaybolmuş hisseder. Üç yaşına girdiğinde aldığı teneke trampet, onun için yalnızca bir müzik aleti değil; aynı zamanda hayata meydan okuma aracıdır. Oskar, çevresindeki erişkinlerin karamsar ve bunalımlı hayatlarını gözlemlerken, onların dünyasına katılmayı reddeder. Büyümek yerine, ruhunu çocuklukta hapseder. Yıllar geçse de fiziksel olarak hiçbir değişim yaşamaz; bu da ona özgün bir protesto biçimi sunar. Teneke davuluna vururken çıkardığı tiz çığlıklar, toplumsal gerçekliklere karşı büyük bir yadsımanın ifadesidir. Dünyanın giderek daha da delirdiği zamanlarda, savaşın gölgesi hızla yaklaşırken Oskar'ın isyanı daha da derinleşir. Orta sınıf Alman toplumunun duyarsızlığına karşı verdiği bu mücadele, yalnızca kendi içsel çatışmalarıyla sınırlı kalmaz; aynı zamanda tarihin gidişatını sorgulayan evrensel bir ses haline gelir. Hayatı erteleyen ve anlık mutluluk arayışına çıkan bu genç ruh, her notasında hem fragman hem de direniş barındırır.
