In My Room
Karantina sürecinde hayat bulan bu eser, izleyiciyi geçmişe götüren bir yolculuk sunuyor. Yönetmenin büyükannesine ait ses kayıtları, yaşlı kadının içsel dünyasını ve son günlerine dair duygusal anılarını gözler önüne seriyor. Her bir kayıtta yankılanan anılar, hayatın ne denli kısa ve değerli olduğunun hatırlatıcısı oluyor. Oturma odasının sıradan görünümü, zamanla yaşamın karmaşasıyla dolup taşan bir sahneye dönüşüyor. Pencerelerden dışarıya açılan manzaralar, farklı yaşamların izlerini taşıyor; aynı evde barındırdığı hikayelerin huzursuz edici sessizliğiyle sarmalanıyor. Evin dört duvarı arasında hapsolmuş olan kadın, içsel çatışmalarını keşfederken kendi varoluşunun anlamını sorguluyor. Sözlerin gücü burada belirginleşiyor; her cümle ve ses kaydı, izleyenlere derin bir bağ kurma fırsatı sunuyor. Annesinin sevgi dolu sesiyle kucaklaşan kadın, geçmişteki kırık kalp anılarına sarılırken zamanın acımasız yüzüyle de yüz yüze geliyor. Tüm bu duygu yüklü anlar, yalnızlığın yanı sıra umut arayışını da beraberinde getiriyor. Bu deneyim hem acıyla dolu hem de iyileştirici bir yolculuk olarak karşımıza çıkıyor.
